جست . عيسىبن مريم عليه السلام را بنگر كه سنگ را زير سر مىنهاد و جامه خشن مىپوشيد و غذاى ساده مىخورد . گرسنگى همدمش و ماهتاب شب‌چراغش و سايه‌هاى زمين سايبانش بود . ميوه و گل و گياهش هر چيزى بود كه زمين براى چهارپايان ارزانى مىداشت ! او نه همسرى داشت كه او را به فتنه اندازد و نه فرزندى كه غمگينش سازد و نه مال و ثروتى كه به خود مشغولش دارد و نه آز و طمعى كه زبونش بنمايد . مركب او دوپايش و خدمتگذار وى ، دستهايش بود » ! و در جاى ديگر مىفرمايد : « آنان مردمانى بودند كه پهنه زمين را فرش و خاك آن را بستر خويش قرار داده و از آب به‌جاى گلاب استفاده كردند و آنگاه مانند مسيح دل از دنيا بركنده و زندگى را به‌سادگى گذرانيدند » . آن حقيقتى را كه محمد بيان فرمود : « پيامبران برادران همديگرند ، مادرانشان از هم جدا است و دينشان يكى است » على نيز دريافت ، آنگاه كه درباره محمد چنين گفت : « او بر آن روشى بود كه پيامبران پيشين بودند » و در اين دو گفتار ، حقيقت انكارناپذيرى است بر اينكه تنها فضيلت است كه مردم را دور هم جمع مىكند ، چنان كه در اصل هم صفت انسانيت آنان را دور هم گرد آورده است . پس از نظر امام على ، آزادى عقيده ، حقى از حقوق مردم است و همان‌طور كه خود آزادى تجزيه‌ناپذير است ، انسان هم نبايد از يك جهت آزاد و از جهت ديگر محدود باشد . يك مسلمان ، بخواهد يا نخواهد ، برادر يك مسيحى است ، « 1 » زيرا كه انسان ، چه بخواهد و چه

--> ( 1 ) متأسفانه جنگ مذهبى اخير لبنان و قتل‌عام مسلمانان در تل زعتر ، جسرالباشا ، نبهه ، كرنتينا و ديگر نقاط ، از طرف فاشيست‌هاى مسيحى و به‌دستور پدر روحانى عاليقدر ! « اسقف شربل » آرزوهاى مؤلف محترم را كه خود يك مسيحى لبنانى است برباد مىدهد ، مگر آنكه در لبنان نسل جديدى روى كار بيايد و به افكار نژادپرستانه رهبران كنونى مسيحيت لبنان پايان دهد . . . البته اين كشتار مذهبى - بر ضد مسلمانان و به‌دست مسيحيان - فقط در لبنان نيست بلكه در فيليپين ، حبشه ، قبرس و ديگر نقاط روى زمين نيز رخ مىدهد و اين امر نشان‌دهنده آن است كه عليرغم ادعاهاى رهبران واتيكان در لزوم همزيستى مسالمت‌آميز با مسلمانان ، « جنگ صليبى » همچنان بر ضد مسلمانان ادامه دارد . . . و فقط نام و شكل آن تغيير يافته است . . . م